Shaykh Ṣāliḥ b. Fawzān al-Fawzān zei het volgende:

Het is dus een plicht voor degene die naar de islam uitnodigt om met de tawḥīd te beginnen.

Zoals dit ook het begin was van de uitnodiging van de boodschappers. Want alle boodschappers, de eerste tot de laatste van hen begonnen hun uitnodiging met de tawḥīd. Want de tawḥīd dat is het fundament waarop de religie gebouwd is.

Wanneer de tawḥīd wordt verwezenlijkt, dan kan daar op gebouwd worden. Zoals dit ook het geval is bij de fundamenten van huizen en gebouwen. Want de gebouwen krijgen eerst een fundament. Vervolgens wordt er bovenop gebouwd. Er is dus geen gebouw wat rechtop zal staan zonder een sterk fundament waarop het kan steunen. En wanneer je een gebouw bouwt zonder een sterk fundament, dan zal deze instorten en de bewoners vernietigen. Zo ook de religie. Wanneer deze niet gebouwd is op een correcte geloofsovertuiging, dan zal dit een religie zijn zonder profijt! Want deze religie is dan niet gebouwd op een correcte fundament, namelijk de tawḥīd.

Vandaar dat het eerste waar de boodschappers mee begonnen om hun gemeenschap naar uit te nodigen de tawḥīd was. Nog voor het gebed, de zakāt en het vasten. En nog voor het verbieden van overspel, het drinken van alcohol, het stelen en het plegen van zonden. Zij begonnen bij het fundament namelijk de tauwhied. Ieder profeet zei tegen zijn volk:

“O mijn volk aanbidt Allah, er is voor jullie geen god (die het alleenrecht heeft om aanbeden te worden) dan Hij.” [al-Aʿrāf(7):59]

Zoals Nūḥ, Hūd, Şālīḥ, Shuʿaib, Ibrahīm, Mūsā, ʿIsā, Muḥammad en alle andere profeten dat zeiden. Zoals Allah zegt:

“En Wij stuurden niet één van de boodschappers voor jou, of Wij openbaarden aan hem dat er geen andere god dan Ik is. Aanbidt Mij daarom!” [al-Anbiyāʾ(21):25]

Dit is de tawḥīd. Iedere boodschapper begon zijn uitnodiging met dit fundament. Zij bevolen de mensen met Lā ilāha ila Allah wat als betekenis heeft: het uitzonderenvan Allah in Zijn aanbidding (i.e. niemand heeft het recht om aanbeden te worden, behalve Allah). Pas na dit fundament nodigden zij uit naar de rest van de vastgestelde wetten. En degenen die hun uitnodiging naar de tawḥīd niet accepteerden, die werden niet met andere zaken bevolen. Wanneer zij het wel accepteerden, dan pas werden zij bevolen, afgeraden en geleid naar de rest van de vastgestelde wetten.

Bron: At-Tawḥīd yā ʿibād Allah, blz. 9-10. Uitgever: Dār kunūz ishbīliā lilnashr wa at-tawzīʿ, Riyadh Saoedi-Arabië. 1ste druk 2008.
Vertaling: Yūsuf Abū Ṣafiyya
Publicatie: www.ahloelhadieth.nl

Screenshots Arabische Bronnen: