Shaykh Dr. Taqī al-Dīn al-Hilālī al-Magribī zei:
De Profeet ﷺ zei:
“Allah houdt niet van de mannen en vrouwen die veel (huwelijken) proeven.”
Overgeleverd door al-Ṭabarānī in al-Awsaṭ op gezag van ʿUbāda ibn al-Ṣāmit, en door al-Suyūṭī als ḥasan (goed) geclassificeerd.
Al-Haythamī zei: “In de keten bevindt zich een verteller die niet bij naam genoemd is, maar de rest van de keten is goed.”
Al-Ṭabarānī heeft het ook overgeleverd van Abū Mūsā al-Ashʿarī, met de overgeleverde tekst:
“Ik houd niet van de mannen die veel (huwelijken) proeven, noch van de vrouwen die veel (huwelijken) proeven.”
Bij al-Daylamī is het van Abū Hurayra overgeleverd met de formulering:
“Trouw en scheid niet, want Allah houdt niet van de mannen die veel (huwelijken) proeven, noch van de vrouwen die veel (huwelijken) proeven.”
En volgens de overlevering die al-Haythamī van Abū Mūsā aanhaalt, zei de Profeet ﷺ:
“Scheid de vrouwen niet behalve bij verdenking, want Allah houdt niet van de mannen die veel (huwelijken) proeven, noch van de vrouwen die veel (huwelijken) proeven.”
Deze overlevering is opgenomen door al-Ṭabarānī in al-Kabīr.
De “proevers” onder de mannen zijn degenen die trouwen met vrouwen om een vluchtige lust te bevredigen, hen vervolgens beu worden en hen daarna scheiden, waarna zij op zoek gaan naar andere vrouwen. Hetzelfde geldt voor de “proevers” onder de vrouwen.
Allah heeft het goede samenleven tot Zijn grenzen gerekend, en Hij heeft duidelijk gemaakt dat wie deze grenzen overschrijdt, tot de onrechtvaardigen behoort.
Een huwelijk dat slechts wordt aangegaan om te “proeven”, komt in wezen neer op een lichte vorm van (de verboden) mut ͑a (huwelijk)[1].
Daarom behoort een huwelijk slechts te worden aangegaan met een oprechte intentie: om op een goede wijze samen te leven, totdat de dood hen scheidt.
Als er zich bij het echtpaar iets voordoet dat tot echtscheiding leidt, en zij niet in staat zijn om de grenzen van Allah na te leven, dan is echtscheiding toegestaan, hoewel het de meest verafschuwde toegestane handeling bij Allah is. Dit is overgeleverd door Abū Dāwūd en Ibn Māja op gezag van Ibn ʿUmar.
Bron: Aḥkām al-khul ͑ p. 63-64. Online versie beschikbaar op de officiele website van Sh. Taqī al-Dīn al-Hilālī. Zie: http://www.alhilali.net/?smd_process_download=1&download_id=11503
Vertaling: Yūsuf Abū Ṣafiyya
Publicatie: www.ahloelhadieth.nl
[1] Voetnoot vertaler: Een mut ͑a-huwelijk is een vorm van tijdelijk huwelijk waarbij een man en een vrouw trouwen voor een vooraf afgesproken, beperkte tijdsperiode — dat kan variëren van enkele uren tot maanden — tegen een afgesproken bruidsschat. Na afloop van die periode eindigt het huwelijk automatisch zonder dat een echtscheiding nodig is. Dit soort huwelijk is in de islam verboden verklaard.
